تیتر خبرها
خانه / والدین / گوش کنید و همدردی نشان دهید

گوش کنید و همدردی نشان دهید

ارتبـاط بـا گـوش کـردن شـروع مـی شـود. وقتی که لازم اسـت زبانـت را گاز بگیـر، بـه جایش بگـو، وای! واقعـا… می فهمـم!… چطور بـود؟… بیشـتر درباره اش بهـم بگو… عـادت دیـدن چیزهـا از چشـم انـداز فرزندتـان بـه او اطمینـان مـی دهـد که شـما با احتـرام برخـورد کرده ایـد و دنبـال راه حلـی هسـتید که نه سـیخ بسـوزد و نـه کبـاب. ایـن موضـوع به شـما کمک مـی کند که دلایـل رفتـارش را- که باعث عصبانیت شـما شـده- بفهمیـد. و همیـن موضـوع بـه شـما کمک مـی کند کـه احساسـات خـود را وقتی که تحت فشـار هسـتید و خـود را در وضعیـت «جنـگ یـا گریـز» مـی یابیـد تعدیـل کنیـد چـرا که بـه نظر نمی رسـد کـه کودک شـما دشـمن تان باشـد. بچه ها به دشـواری از یـک دوره گذار به مرحله بعدی مـی روند. اگر به چشـمان آن ها نگاه کنید، اسمشـان را صـدا بزنیـد و بـا او ارتبـاط بگیریـد و بعـد بخندیـد، مطمئـن باشـید کـه او بـرای مدیریـت خـودش یـک منبـع درونـی از میان تغییـر و تحول پیـدا خواهدکرد. سـاعت خـواب فرزندتـان را کمـی جلو بیندازیـد تا او را در تاریکـی بـه آغـوش بکشـید. آن لحظـات امـن معاشـرت و ارتبـاط، هـر چیـزی را که کودک شـما در حـال حاضـر بـا آن درگیـر اسـت مثـل اتفاقی کـه در مدرسـه افتـاده، یـک برخورد نامناسـب که صبـح با او کـرده ایـد یـا نگرانی برای گـردش علمـی فردایش از بیـن خواهدبـرد. آیـا مجبورید کـه مشـکل او را همان لحظـه حل کنیـد؟ نه. فقط گوش کنید. احسـاس او را درک کنیـد. بـه او اطمینان دهید که نگرانـی او را می فهمیـد و فـردا آن را حل خواهید کـرد. روز بعد یادتان نـرود که پیگیـری اش کنید. شـگفت زده مـی شـوید وقتـی مـی بینید کـه ارتباط شـما با فرزندتان چقدر عمیق شـده اسـت. این عادت را حتـی وقتـی که فرزندتـان بزرگ تر می شـود ترک نکنیـد. آخـر شـب هـا تنهـا زمانـی اسـت کـه آن ها درددل مـی کنند. شـما نبایـد فقـط عجلـه داشـته باشـید کـه فرزندتان طبـق برنامـه رفتـار کنـد. مـی توانیـد قبـل از خـواب دقایقـی را بـا او بگذرانیـد. هر فعل و انفعالـی در طول یـک روز فرصتـی بـرای ارتباط اسـت. سـرعت را کم کـن و لحظاتی را با فرزندت به اشـتراک بگـذار: اجازه بـده قبـل از این که تـوت فرنگی هـا را داخل مخلوط کـن بریزیـد آن را بـو بکشـد. وقتـی بـه او کمک می کنی دسـتانش را بشـوید، دسـتان خـودت را هـم با او زیـر آب بگـذارد و خنکـی آب را با او سـهیم شـو. موهایـش را بـو بکـش. بـه خنـده هایش گـوش بده. بـه چشـمانش نگاه کـن و دوسـت داشـتن عمیقت را با او قسـمت کن. در شـکوه لحظه کنونی بـا او ارتباط داشـته بـاش. ایـن تنهـا راهی اسـت کـه مـی توانیم ارتبـاط داشـته باشـیم (بـرای بیشـتر والدیـن، تحمل توانایـی انجـام بازی مشـابه یک راز اسـت.)

درباره ی پیش‌فرض سایت

مطلب پیشنهادی

روش های تدریس خلاق

خلاقیت به معنای خلق و آفرینش اندیشه ها، ایده ها، افکار نو و بدیع، متفاوت …